Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας πλαστικοποίησης, οι σταθεροποιητές ασβεστίου-ψευδαργύρου έχουν υψηλή ηλεκτραρνητικότητα και οι οξείς κόμβοι της ρητίνης PVC έχουν μια ορισμένη συγγένεια, σχηματίζοντας ισχυρά ενεργειακά σύμπλοκα δεσμού.
Οι σταθεροποιητές ασβεστίου-ψευδαργύρου μπορούν να χωριστούν σε στερεούς σταθεροποιητές ασβεστίου-ψευδαργύρου και υγρούς σταθεροποιητές ασβεστίου-ψευδαργύρου
Ο υγρός σταθεροποιητής ασβεστίου-ψευδαργύρου είναι συμβατός με ρητίνες και πλαστικοποιητές, με καλή διαφάνεια, χαμηλή καθίζηση, χαμηλή δοσολογία και εύκολη χρήση. Τα κύρια μειονεκτήματα είναι η κακή λιπαντικότητα και η φθορά κατά τη μακροχρόνια αποθήκευση.
Οι στερεοί σταθεροποιητές ασβεστίου-ψευδαργύρου αποτελούνται κυρίως από σαπούνι στεατικού οξέος. Το προϊόν χαρακτηρίζεται από καλή λιπαντικότητα και είναι κατάλληλο για την επεξεργασία σκληρών σωλήνων και προφίλ PVC.
Τα προϊόντα που υποβάλλονται σε επεξεργασία με τεχνολογία μικρογαλακτωματοποίησης ξεπερνούν τα προαναφερθέντα μειονεκτήματα. Εστιάζουν στη βελτίωση από δύο απόψεις: αλλαγή του αρχικού χρώματος, χρήση επαρκούς ποσότητας σαπουνιού ψευδαργύρου και χρήση σύνθετου παράγοντα για να καταστεί ακίνδυνο το χλωριούχο ψευδάργυρο, το οποίο μετατρέπεται σε σύμπλοκο υψηλής περιεκτικότητας σε ψευδάργυρο. Η μείωση της ποσότητας σαπουνιού ψευδαργύρου για την πρόληψη της καύσης ψευδαργύρου και η αλλαγή του αρχικού χρώματος με πρόσθετα είναι γνωστή ως ανάμειξη χαμηλής περιεκτικότητας σε ψευδάργυρο. Δεν χρησιμοποιείται ευρέως μόνο σε μαλακά προϊόντα, αλλά και στην επεξεργασία σκληρών προϊόντων.
Οι σταθεροποιητές ασβεστίου-ψευδαργύρου, λόγω της υψηλής ηλεκτραρνητικότητάς τους, έχουν μια ορισμένη συγγένεια με τους οξείς κόμβους της ρητίνης PVC κατά τη διάρκεια της διαδικασίας πλαστικοποίησης, σχηματίζοντας ισχυρά ενεργειακά σύμπλοκα δεσμών που αποδυναμώνουν ή λύνουν την έλξη των ιοντικών δεσμών σε διάφορα στρώματα PVC. Αυτό καθιστά τα αλληλοσυνδεόμενα τμήματα του PVC εύκολα διαχυόμενα και οι μοριακές ομάδες είναι επιρρεπείς σε μικρά όρια, κάτι που είναι ευεργετικό για την πλαστικοποίηση της ρητίνης PVC. Προκαλώντας απότομη αύξηση της πίεσης τήξης, η τήξη...
Το ιξώδες του σώματος μειώνεται, η θερμοκρασία αυξάνεται και η θερμοκρασία πλαστικοποίησης μειώνεται.
Επιπλέον, καθώς ο παραδοσιακός εξοπλισμός επεξεργασίας PVC έχει σχεδιαστεί για επεξεργασία με σταθεροποιητές αλάτων μολύβδου, ακόμη και με επαρκή προσθήκη λιπαντικού, δεν μπορεί να αποτρέψει την περαιτέρω πλαστικοποίηση της ρητίνης σε επαρκή χρόνο, διαταράσσοντας την αρχική ισορροπία λίπανσης. Στο μεταγενέστερο στάδιο χρήσης, το τήγμα PVC καταναλώνει μεγάλη ποσότητα σταθεροποιητή θερμότητας στο στάδιο ομογενοποίησης, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί να επιτύχει το ιδανικό ιξώδες και ελαστικότητα για να καλύψει τις ανάγκες παραγωγής σκληρού PVC.
Ώρα δημοσίευσης: 02 Σεπτεμβρίου 2024
